la vie en steroides

zo voelt het leven hier ook. on steroids. onze dagen en weken vliegen voorbij! vanmorgen de officiele aanvraag gedaan om brusselaars (of brusselenaars?) te worden. we hadden een afspraak bij de gemeente waar we wonen, st. gilles. van tevoren geregeld natuurlijk want de aangifte van verblijf voor "aliens" is niet zomaar geregeld. st. gilles heeft een van de mooiste gemeentehuizen die ik ooit heb gezien. dat gezegd hebbende, heb ik er hier in brussel in ieder geval meer gezien. brussel-hoofdstad bestaat uit aparte gemeentes. wij wonen in st gilles. binnenkort gaan we echter ongeveer 50 meter verderop wonen en dan wonen we weer -misschien wat onhandig- in een andere gemeente... ixelles ("XL"). toegegeven, voor een bezoek aan een gemeentehuis was het prima te doen. ik heb inmiddels van ervaren expats geleerd dat je beter "low expectations" kunt hebben, dan valt het allemaal mee. de belgen zijn altijd uiterst vriendelijk. en ze kunnen beter dan wie dan ook heel vriendelijk vertellen dat ze helemaal niets voor je kunnen doen. maar, nu hadden we een afspraak. terwijl de gemeente-dames vrolijk koffiedrinkend onze formaliteiten verwerkten stonden wij een uur later weer buiten. met -uiteraard- alleen een aanvraag een identiteitskaart. het schijnt dat er binnenkort ongemerkt iemand van de gemeente daadwerkelijk komt controleren of we wel op het opgegeven adres wonen. een naambordje bij de deurbel is essentieel. en natuurlijk heb je dit weer nodig om je te kunnen inschrijven bij de mutualite (ziektekostenverzekering), voor een parkeervergunning, allee he, voor allerhande zaken. toeval wil dat we dus hoogstwaarschijnlijk binnenkort alweer verhuizen. vandaag hebben we ons nieuwe huis nog een keer bekeken en de knoop doorgehakt. per 1 oktober verhuizen we. we kunnen er waarschijnlijk al medio september in. ons nieuwe adres wordt dan de rue americaine, heel onbevooroordeeld zeg ik, absoluut een van de mooiste en gezelligste straten van de stad!